Monday, November 9, 2009

hsuh



ps: το official ειναι καλύτερο but not embedable...

Tuesday, October 20, 2009

starting with a laughter...bloody irony./



Mind your manners, watch your ways
Be a good boy, just behave
What's wrong with you?
Settle down keep your two feet on the ground
Sit up straight, stand up tall
Never falter, never fall

I stay in school
Make the grade
Never fail and never fade
Be a hero, be a star
Anything but what you are

Find a girl to possess
Always pay, pursue, protect
Be a master, be a slave
Work your way into an early grave

But you deserve to be loved
You deserve something real
It's time to heal, time to feel...love

Daddy's favourite little girl
Dress up in your mommy's pearls
Serve his breakfast in his bed
Earn a little kiss on the forehead
You are sugar, you are spice
You are growing up so nice
Paint your nails, paint your face
Paint around the empty space
Find a man who can provide
Try to fill the how inside
With a family and a home
Tell yourself you're not alone
Keep the memories of yourself
In a shoebox on the closet shelf

But you deserve to be loved
You deserve something real
It's time to heal, time to feel...love

I know somebody loves you
Somebody, somebody love you

ps: (Tracy Dawn)

Tuesday, September 29, 2009

AN-atomy.




..Even a child could show you where the brain is.
It could also show you the stomach or the lungs.

A specialist could show you the cervical spine,
the duodenum,
even the lateral cellaterol ligament.

What about senses?
What about rationality?
In which part of the body love grows?
In which battleground of the body "our souls collide" ?

Saturday, September 12, 2009

"...in their thoughtless ways."



Too late
They hate
Too late
They hate

You’ve jaded
They’ve faded
From your heart
They’ve ripped
Our worlds collide

Inside our souls collapsing
In their thoughtless ways
Our hearts collide

They’re correcting
They correct my heart
They’re rejecting
They reject our hearts

Now we are all stoned
They’ve ripped it all apart
Collapse
Collide
Our hearts collide

They’re correcting
They correct my heart
They’re rejecting
They reject our hearts

Now we are all stoned
They’ve ripped it all apart
Collapse
Collide
Our hearts collide

ps:...αν δεν το άκουσες ως το τέταρτο λεπτό τίποτα δεν έχεις ακούσει...

Thursday, September 3, 2009

push the button



To μισώ όλο αυτό.
προσαρμογές και συμβιβασμοί.
ένα κουτί μεταλλικό όπου πρέπει να στοιβάξεις την επόμενη εποχή..

Υποοσχέσεις, εμπιστοσύνες, άκρη θα βρούμε πουθενά;
εαυτούς θα κρατήσουμε;

...

..yg:..push the red button to continue..in 10..9...8...5.....2.....

Tuesday, July 28, 2009

"..ένα λιβάδι ώρες μακριά.



ps:..σα ζωγραφιστό."

Wednesday, July 22, 2009

ένα post για το οποίο αισθάνομαι άρνηση?


Σκοπός της ζωής μας δεν είναι η χαμέρπεια. Yπάρχουν απειράκις ωραιότερα πράγματα και απ' αυτήν την αγαλματώδη παρουσία του περασμένου έπους. Σκοπός της ζωής μας είναι η αγάπη. Σκοπός της ζωής μας είναι η ατελεύτητη μάζα μας.Σκοπός της ζωής μας είναι η λυσιτελής παραδοχή της ζωής μας και της κάθε μας ευχής εν παντί τόπω εις πάσαν στιγμήν εις κάθε ένθερμον αναμόχλευσιν των υπαρχόντων. Σκοπός της ζωής μας είναι το σεσημασμένον δέρας της υπάρξεώς μας.


ps:(Εμπειρίκος Aνδρέας- Τριαντάφυλλα στο Παράθυρο,από την Yψικάμινο, Άγρα 1980)
ps2:...ο καθένας το σκοπό του...κι ο σκοπός το δικό του./
ps3:miro painting..(άντε να βρείς κι εκεί σκοπό.)

Wednesday, July 15, 2009

χτύπημα στα δοκάρια των πυξ λαξ, στο γρασίδι της μ_ _ _ _ _ _ _ _ _η,ΤΚ :_ _100



Φωνάζω γιατί δεν μπορώ
να ακούσω την φωνή μου
Βιολιά και φυσαρμόνικες
άπλωσαν τα φτερά τους

Βαριές κουρτίνες
χρώματα που ανοίγουνε
Και απόψε θέλησαν
να βγουν για τα παλιά

Τα Φώτα μιας σκηνής
που με ξεθώριασε
Στα φύλα των μαλλιών μου
το όνομά της

Βαριές κουρτίνες
χρώματα που ανοίγουνε
και μ' άφησαν κοντά
κοντά και μακριά της

Καρφώνω στον καθρέφτη μου
σαν νάρκισσος
Αυτά που μ' αγαπούσαν
τόσα χρόνια

Βαριές κουρτίνες
χρώματα που ανοίγουνε
Ξεθώριασαν με τον καιρό
και ένιωσα σαν χιονιά
_______________________________________________________

ps: από τα παλιά..που κάποτε μοιάζαν άδεια,μα τώρα τελικά απέκτησαν μεσ' το μυαλό μου μια τέτοια πληρότητα και συνοχή.

ps2:..ποτέ ξανά δε θα ναι όλες οι φωνές σαν μια ομάδα μαζεμένες σε ίδιο τόπο..
ποτέ ξανά το μπαλκόνι,η νύχτα,οι τριγμοί του διπλανού παραθύρου.

ps3:..δεν είναι δυνατόν..δεν είναι.

ps4.."βαριές κουρτίνες χρώματα που ανοίγουνε"....ένα λευκό σεντόνι γίνονται ίσως να σε τυλίξει σαν άγνοια,σαν της λύπης,του οίκτου καταφύγιο..

ps5:..αναρωτιέμαι αν σηκώθηκα ποτέ απο κείνο το κίτρινο καρεκλάκι το δανεικό ή αν αποκοιμήθηκα με το βιβλίο στα γόνατα ξημερώματα ως συνήθιζα..

ps6:..αναρωτιέμαι αν θα κάνουμε εμείς ειρήνη κάποτε..

ps7:..αναρωτιέμαι αν πάψουν οι δεύτερες σκέψεις να πιάνουν αιχμάλωτες τις πρώτες...στήνοντάς τους ενέδρα σχεδόν..

ps8:.."άγιος ο Έρωτας?...άγιος καημός?" που λεν οι στίχοι...

Monday, July 6, 2009

zzz-ummer time.